9 Nisan 2007 Pazartesi

Sevgiliye mektup

Şizofren Aşkım

Bu mektubu sana olan tüm duygularımı dile getirmek için yazıyorum. Her zaman aklımdasın. Hep seni düşünüyorum hep seni yaşıyorum. Keşke diyorum ya keşke; neden söylemedim ki? Neden? Senden her zaman kaçtım. Gerçek aşk bu muydu? Bilmiyorum.
Vuruldum sana, sensiz olamıyordum. Seni kaybetmekten korkuyordum. Kıskanıyordum seni herkesten. Ne yapayım elimde değildi.
Bir tatlı tebessümünü hiç bir şeye değişmezdim.
Sen her sabah beni görünce bir selam "GÜNAYDIN" derdin. Oysa ben sana hep "o iki sözcüğü" söylerdim yüreğimden. Ama dudaklarım her defasında "GÜNAYDIN" derdi.
Neşe saçıyordun eteklerinden. Hep sevinçliydin, sevinmeye bahanelerin vardı. Sen güldüğünde ben de gülüyordum. Senle göz göze geldiğimizde gözlerim konuşurdu; sen anlamazdın... Onlar sana hayranlıkla bakarlardı. Seninkiler ... Bilmiyorum.
Tutamazdım ellerini, sarılamazdım sana. Ben hep yanımda olmanı, dizlerimin dibinde uyumanı isterdim.
Seni her şeyden sakınırdım. Ne zaman birileri sana seslenseler, onlara düşmanlıkla bakardım. Ne sesini duymalarını isterdim ne de sana bakmalarını... Şairin de dediği gibi;

Sakın bir söz söyleme,
Yüzüme bakma sakın!
Sesini duyan olur
Sana göz koyan olur...

İçim sana haykırırken dışım farklı söylerdi. Neden? Bilmiyorum.
Ben yaratmıyordum bu satırları,
Ben yaşamıyordum sensiz aşkı,
Ben ben miydim acaba?
Şu an öyle ihtiyacım var ki sana. Seni kaybettim ben galiba. Ne senden haber var ne de benden sana... Aradım seni her yerde. Hiçbir tanıdık seni görmemiş, karşılaşmamış. Zaten bizi her zaman tesadüfler karşılaştırmaz mıydı? Ummadık yerlerde görürdük birbirimizi. Uzaktan bakardık gözlerimize. Onlar anlatamazdılar ya da biz anlamıyorduk.
Ama şimdi; seni duymak, seni görmek, sana yaklaşmak yok. O tesadüfler de yok artık.
Lanet olsun ne zaman kavuşacağım sana. Ne zaman? Bunu da bilmiyorum.
Nerdesin güzel kız?

Bilmiyorum sen şimdi uzaklarda
Çok uzaklardasın;

Gel,
Hayat ver şu çaresiz mısralarıma
Konuş,
Tanıt kendini yapayalnızlığıma

Sen şimdi uzaklarda;
Yalnız kendi halinde, kendi derdinde.

Her an bir parça kopuyor bağrımdan
İçimi ürpertiyor bir nefes
Haykırıyor içimden bir ses
NERDESİN?

Ben sende tattım aşkın şizofrenliğini. Sende buldum kendimi. Ama onda da bazen kaybediyorum kendimi. Aşkından deli divaneyim. Aşk sarhoşuyum sanki.

Sıcaklığını hissediyorum bedenimde
Parıldıyorsun parlak gözlerimde
Ellerin sanki avuçlarımın içinde
Aşk sarhoşluğu bu, içki bahane

İçimi zehirliyorsun kadehinde
Başımı döndürüyorsun her saniyemde
Sen söyletiyorsun sözlerimde
Aşk sarhoşluğu bu, içki bahane

Yarınsız aşklara düştüm, çıkamıyorum içinden, kurtulamıyorum. Tek çarem sensin. Lanet olsun "NERDESİN?" Bimiyorum.
Adını ne zaman ansam burukluk hissediyor yüreğim. Ne zaman bir yağmur yağsa, seni kokluyorum. Seni tekrardan görebilmek için dualar ediyorum. Nerdesin şimdi? Bilmiyorum.
Sahipsiz bir gemi geldi buraya. İçinden hiç kimse inmedi. Ben seni bekledim, liman da gemiyi... Kavuştu liman beklediğine. Bir güzel sarıldılar birbirlerine. Kıskandım onları. Ağladım...
Bekledim bekledim bekledim... Sen gelmedin. Sonra gemi kalktı limandan. Ayrıldı sevdalı deryadan. Deniz ağladı. Esti delicesine bir hüzün rüzgarları. Limanı aldı götürdü, ben hala ordayım. Seni bekliyorum hala...
Sonra ayrıldım ordan, arkama bile bakmadan. Çıktım kaldırımlara, yürüdüm biraz, koştum çılgınca, bağırdım, haykırdım... Sonra düştüm ıslak yerlere. Hala adına sayıklıyorum.
Nerdesin? Bilmiyorum. Bilen yok.

Hiç yorum yok: